Uważność w ruchu (Qigong)

Tradycyjny, chiński system zdrowotny Qigong (czytaj: czikung) wykorzystuje wpływ uważnego umysłu na fizjologiczne funkcje ciała i organów wewnętrznych. Qigong pozwala na uruchomienie w organizmie, nie w pełni wykorzystywanych sił obronnych i regeneracyjnych oraz odbudowanie i utrzymanie pełnych zasobów energetycznych.
Qigong bazuje na doświadczeniu i wiedzy o energetyce człowieka, a polega na cierpliwym, uważnym i systematycznym praktykowaniu wyczuwania, gromadzenia i sterowania energią w organizmie.
W słowie Qigong: „Qi” – oznacza energię zaś „gong” – jej wytrwałe pielęgnowanie.
Na Qigong składają się spokojne formy ruchowe, ćwiczenia w pozycji stojącej, ćwiczenia w pozycji siedzącej, regulacja ciała, oddechu i umysłu, zalecenia higieniczne.

 

Według chińczyków, Qigong powstał ponad 5000 lat temu w wyniku obserwacji przyrody, zachowania i ruchów zwierząt, zwłaszcza tych, które cechowały się długowiecznością, a także bardzo wnikliwej introspekcji. W oparciu o spostrzeżenia i pogłębiane doświadczenia stworzono różne systemy i układy ruchów oraz pozycji, których wielokrotne powtarzanie prowadzi do zwiększenia witalności, wzmocnienia odporności organizmu na urazy i choroby, a także wzmocnienia zdrowia i odporności oraz wydłużenia życia.

Charakterystyczne dla Qigong ćwiczenia:
⦁ wymagają niewiele przestrzeni,
⦁ wykonywane są zawsze w stanie rozluźnienia i pełnej uważności,
⦁ prowadzą do wyregulowania, uspokojenia i pogłębienia oddychania,
⦁ nie powodują zmęczenia,
⦁ dają odczucie zrelaksowania i regeneracji,
⦁ są łatwe do opanowania,
⦁ wykonuje się w luźnym lekkim stroju i wygodnym obuwiu na płaskiej podeszwie.

Nasz organizm doskonale wie, co jest dla niego dobre w danej chwili (inteligencja ciała).

Gdy jest mu to potrzebne, sprawia, że się przeciągamy, wzdychamy, ziewamy, robimy głębszy wdech, prostujemy się lub pochylamy, ogarnia nas senność albo nagle przytomniejemy, odczuwamy głód lub pragnienie.
Czasem, niespodziewanie doświadczamy silnego przypływu dobrego samopoczucia – wypełnia nas radość i energia. Czujemy się na siłach robić rzeczy, które wcześniej nas przytłaczały lub zniechęcały.
Czy można stan dobrego samopoczucia świadomie przywoływać i stopniowo utrzymywać coraz dłużej?
Można, ale wymaga to systematycznych, regularnych ćwiczeń. Musimy najpierw nauczyć się słuchać i rozumieć sygnały własnego organizmu, aby móc nim potem umiejętnie kierować.
Zwykle przez całe życie doskonalimy się działaniach zewnętrznych, nie pielęgnując kontaktu z własnym wnętrzem. Satysfakcji i przyjemności także szukamy najczęściej na zewnątrz nas. Naszym wnętrzem, zaczynamy się interesować dopiero, gdy pojawiają się niedomagania lub choroby.
Doskonała definicja zdrowia podana przez Światową Organizację Zdrowia wyjaśnia, że: zdrowie to stan pełnego, fizycznego, umysłowego i społecznego dobrego samopoczucia, przy braku chorób i nie domagań.
Czyli brak choroby lub jej wyleczenie to jeszcze nie jest zdrowie – to jedynie stan bez choroby. Zdrowie nieodłącznie i przede wszystkim wiąże się z dobrym samopoczuciem. Odzyskanie i utrzymanie zdrowia wymaga stałej uwagi i pielęgnacji.

 

Wschodnie systemy zdrowotne, rozwijane cierpliwie przez wiele stuleci, bazują na obserwacji, badaniu i doskonaleniu kontaktu z wnętrzem człowieka. Najstarsze, najlepiej znane i najdokładniej zbadane naukowo to chiński Qigong i indyjska Joga.
Ćwiczenia mogą początkowo wydać się dziwne i niezrozumiałe. Jest to odczucie najzupełniej normalne, bo uczymy się robić rzeczy całkiem dla nas nowe. Stopniowo, gdy oswoimy się z ćwiczeniami, zaczynamy odczuwać narastającą przyjemność z ich wykonywania. Zwykle trzeba na to poczekać tygodnie, miesiące a czasem i dłużej. Warto jednak ćwiczyć cierpliwie i systematycznie.

 

Przy pierwszych próbach ćwiczeń, może pojawić się w naszym umyśle mały zamęt spowodowany dużą ilością bodźców wewnętrznych napływających do mózgu. Nasza uwaga zwrócona była dotąd głównie na zewnątrz. Zapanujemy nad sytuacją akceptując ją i odpowiednio często stosując techniki relaksacyjne, czyli ćwiczenia rozluźnienia ciała i uspokojenia umysłu.
Początkowo ciało może nas nie słuchać. Chcemy ćwiczyć wolno, płynnie, w rozluźnieniu, ciało zaś porusza się nerwowo i kanciasto, jest spięte i sztywne. Nie należy jednak ganić się za brak natychmiastowych sukcesów, lecz raczej chwalić za wszelkie, nawet bardzo małe, postępy. Musimy ćwiczyć łagodnie, delikatnie, cierpliwie. Wszyscy posiadamy naturalną, wrodzoną zdolność życia w harmonii ze sobą i z otoczeniem. Jeśli jednak przez lata działaliśmy przeciw tej harmonii, teraz potrzebujemy czasu, aby ją odtworzyć. Nie wydarzy się to w jednej chwili, za sprawą naszej decyzji. Musimy podjąć przyjemny trud regularnych ćwiczeń.

 

W czasie ćwiczeń Qigong możemy mieć delikatne doznania wewnętrzne, takie jak:
⦁ pulsowanie,
⦁ mrowienie,
⦁ narastanie lub krążenie ciepła,
⦁ odczucie wewnętrznego światła,
⦁ odczucia barwne,
⦁ lekkie pobudzenie,
⦁ spontaniczne ruchy…

 

Lekkie, swobodne i pełne gracji ruchy Qigong nie przypominają w niczym znanej nam gimnastyki, aerobiku i ćwiczeń z siłowni, które koncentrują się zwykle na motorycznych cechach cielesnych, takich jak: wytrzymałość, szybkość, siła oraz zmianie wyglądu ciała.
W Qigong ruch łączy się ze skupieniem, spokojnym oddechem i rozluźnieniem. To myśl kieruje energią. Wzmacniamy narządy wewnętrzne, gromadzimy energię i harmonizujemy jej wewnętrzny przepływ.
Ćwiczyć mogą wszyscy, niezależnie od płci, wieku, stanu fizycznego czy dolegliwości. Nie powinny ćwiczyć jedynie osoby cierpiące na poważne choroby psychiczne, ze względu na brak kontroli umysłowej koniecznej w Qigong.
Ktoś chory, chcący odzyskać zdrowie powinien ćwiczyć nawet kilka razy dziennie.
Osoby zdrowe, najlepiej, gdy ćwiczą przynajmniej raz dziennie – wcześnie rano.
Nasz organizm jest jak instrument muzyczny – wymaga umiejętnego używania, pielęgnacji, strojenia. Gramy na nim różne utwory – zależnie od naszych ról społecznych. Gdy ćwiczymy Qigong przypominamy muzyka, zaś wzbudzana energia jest jak muzyka, którą gramy.
Wiemy z doświadczenia, że czasem najlepsze pomysły i rozwiązania problemów przychodzą nam do głowy albo we śnie albo w sytuacji, gdy jesteśmy zrelaksowani i myślimy o czymś miłym, niezwiązanym bezpośrednio z problemem.
Możemy zwiększyć swoją kreatywność i sprawność umysłu ucząc się osiągać charakterystyczny dla Qigong stan rozluźnienia, uwolnienia od natrętnych myśli, wyciszenia i zwiększonej uważności.
Możemy, w razie potrzeby, przywołać taki stan wykonując poznane ćwiczenia i techniki, nawet w krótkim czasie i w niesprzyjających warunkach.

 

Wykonywanie ćwiczeń Qigong ma dwa główne cele:
1. zwiększanie mocy umysłu
2. utrzymanie dobrego zdrowia (wysoki poziom energii i dobre jej zrównoważenie) poprzez zwiększanie wrażliwości na odczucia płynące z ciała (świadomość ciała).
Qigong to zaawansowane ćwiczenia energetyczne. Są to jednak bardziej ćwiczenia umysłu niż ćwiczenia ciała. W miarę wytrenowanie wzrasta udział ćwiczeń wykonywanych bez ruchów ciała (ćwiczenia statyczne, ćwiczenia medytacyjne).
Nasza energia podąża za naszą myślą. Uważnym, spokojnym umysłem można energię skupiać i prowadzić. Można również rozpraszać i tracić energię, umysłem niespokojnym i rozbieganym.

 

Jeśli masz ochotę poćwiczyć Qigong wraz ze mną, zapraszam do klubu Satwajoga na Żoliborzu w Warszawie.   www.satwojoga.pl

Latem jest możliwość ćwiczenia w otwartej przestrzeni, w kontakcie z niebem i ziemią.

Chętnie prowadzę Qigong w firmach i organizacjach – “in house”.

Zajęcia cieszą się powodzeniem bo znakomicie odświeżają, zwiększają uważność i dodają energii na cały dzień!

Jeśli masz pytania – napisz do mnie na adres: kontakt@mindfulnessnonstop.com

Więcej o Qigong możesz poczytać np. na stronie:   www.qigong.org.pl